ฟุตบอลทีมชาติอิหร่าน

ฟุตบอลทีมชาติอิหร่าน (เปอร์เซีย: تیم ملی فوتبال مردان ایران, อักษรโรมัน: Tīm-e Melli-e Fūtbāl-e Mardān-e Īrān) ทางฟีฟ่ายอมรับในฐานะ ไออาร์อิหร่าน (IR Iran)^[7] เป็นทีมฟุตบอลประจำชาติอิหร่านที่บริหารโดยสหพันธ์ฟุตบอลอิหร่าน (FFIRI) ในช่วงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 อิหร่านเคยเป็นทีมอันดับสูงสุดต่อเนื่องในเอเชีย^[8] ทีมนี้ชนะเลิศเอเชียนคัพ 3 ครั้ง ส่วนในระดับโลกโดยได้เข้าร่วมฟุตบอลโลก 6 ครั้ง

ฉายา : ทีมเมลลี (เปอร์เซีย: تیم ملی)

ทีมนักรบเปอร์เซีย (ฉายาในภาษาไทย)

ชื่อเล่นอื่น ๆ

สมาคม : สหพันธ์ฟุตบอลอิหร่าน

สมาพันธ์ย่อย : CAFA (เอเชียกลาง)

สมาพันธ์ : เอเอฟซี (เอเชีย)

หัวหน้าผู้ฝึกสอน : ดรากัน สกอซิช

กัปตัน : เอฮ์ซอน ฮอจแซฟี

ติดทีมชาติสูงสุด : แจวอด เนโคว์นอม (151)

ทำประตูสูงสุด : แอลี ดอยี (109)

สนามเหย้า : สนามกีฬาอะซาดี

รหัสฟีฟ่า : IRN

อันดับฟีฟ่า

อันดับปัจจุบัน : 22 เพิ่มขึ้น 1 (25 สิงหาคม 2022)[1]

อันดับสูงสุด : 15 (สิงหาคม ค.ศ. 2005[2])

อันดับต่ำสุด : 122 (พฤษภาคม ค.ศ. 1996[3])

เกมระดับนานาชาติครั้งแรก :

ธงชาติอิหร่าน อิหร่าน 0–0 อัฟกานิสถาน ธงชาติอัฟกานิสถาน

(คาบูล ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน; 25 สิงหาคม ค.ศ. 1941)

ชนะสูงสุด : 

ธงชาติอิหร่าน อิหร่าน 19–0 กวม ธงชาติกวม

(แทบรีซ ประเทศอิหร่าน; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000)[4]

แพ้สูงสุด : 

ธงชาติตุรกี ตุรกี 6–1 อิหร่าน ธงชาติอิหร่าน

(อิสตันบูล ประเทศตุรกี; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1950)[5]

ธงชาติเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 5–0 อิหร่าน ธงชาติอิหร่าน

(โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1958)[6]

ฟุตบอลโลก

เข้าร่วม : 6 (ครั้งแรกใน 1978)

ผลงานดีที่สุด : รอบกลุ่ม ([ฟุตบอลโลก 1978

โอลิมปิก

เข้าร่วม : 3 (ครั้งแรกใน 1964)

ผลงานดีที่สุด : รอบรองชนะเลิศ (1976)

เอเชียนคัพ

เข้าร่วม : 15 (ครั้งแรกใน 1968)

ผลงานดีที่สุด : ชนะเลิศ (1968, 1972, 1976)

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันตก

เข้าร่วม : 7 (ครั้งแรกใน 2000)

ผลงานดีที่สุด : ชนะเลิศ (2000, 2004, 2007, 2008)